Bazen, kimsesizken ve karanlık sokaklarda yarını belirsiz yürüyorken en huzurlu sen değil misindir?

Önemli olan gerçeğin keskin kenarını olabildiğince yakından hissetmek değil midir?

Sanki tam şu anda! esen rüzgarın pencereyi açmasından tedirgin olman gibi.

Sadece "şu an" vardır. Tehlikeli ya da güvenlidir. O ne kısa bir karar anı, ne yapışkan bir saniyedir.

Önemli olan gerçeğe kesilmek değil midir?

Zamanda gedik açmak değil midir?