|
01 Ocak 2012, Pazar |
|

(Polatlı) Düzlüklere yayıldım. Uzun uzun baktım. Buranın şakası yok. Ne görüyorsan o. Hep sorular geldi, geçti. Cevaplayamadan kayboldular. Sonunda sadece "bakmak" ve "olmak" kaldı. Sadece "varoluş" kaldı. Tüm isimler silindi. Sadece hisler vardı.
Bir zamanlar Anadolu'daydım. Herhangi bir tarihin herhangi bir kesitinde... Soğuk hep aynı soğuktu, parmakları kestiğinde...
Bu dinlediğin, içimdeki bozkırın uğultusu. Bu duydukların, içimdeki rüzgarın ıslıkları.
Aramızdaki geniş düzlükler dolmaz. Belki böyle daha iyi....
|